ความหวัง ความฝัน กับหนังสือสีเหลืองที่ตามหา

เป็นอีกวันที่ไม่อยากลุกจากเตียง

ฉันสะดุ้งตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตั้งแต่หกโมงเช้า รู้สึกเหมือนโดนกระฉากจากเรื่องราวอะไรสักอย่าง 

ฉันปิดนาฬิกาปลุก หลับตาลง เพียงเพื่อหวังจะต่อเนื่องเหตุการณ์นั้น

----------------------------------------------------------------------------------

ฉันกำลังนั่งรถโดยสารเพื่อไปที่ไหนสักแห่ง ในกระเป๋ามีเงินเพียง 7 บาท พอสำหรับรถโดยสารพอดี พอรถจอด ผู้โดยสารคนนึงวิ่งลงจากรถ และวิ่งไป แล้ววนเดินกลับมาอีกครั้ง 

เขาไม่ได้จ่ายค่าโดยสาร 

ฉันควรทำอย่างไรดี ตะโกนเรียกดีมั้ย หรือบอกคนขับดีนะ หรือเฉยๆไว้ ไม่ใช่เริ่องของฉันสักหน่อย

----------------------------------------------------------------------------------

ฉันสะดุ้งตื่นอีกครั้งด้วยเสียงนาฬิการอบที่สอง

----------------------------------------------------------------------------------

ฉันกำลังเข้าไปพบหมอ ระหว่างรอ ได้ยินคุณหมอหนุ่มสองคนกำลังถกเถียงกัน

หมอ1 : เป็นโรคหนึ่ง ที่มีคนเป็นไม่มากนัก 1 ใน xxx

หมอ2 : คนไข้เป็นโรค #@1$56fd#ซับซ้อน#2134245 

ฉันได้ยินไม่ถนัดนัก มีบางประโยคเป็นภาษาอังกฤษ ฉันยิ้มให้หมอ ราวกับจะบอกว่า บอกมาเถอะค่ะ ฉันรับได้

คุณหมอเดินออกมาจากห้องพักและยืนคุยกับฉันในห้องตรวจ ห้องนั้นใหญ่พอสมควร มีโซฟา มีชั้นหนังสือ

ฉันสะดุดตากับหนังสือที่มีหน้าปกสีเหลือ ตัวหนังสือสีดำ เล่มนึง ฉันตื่นเต้นมากและบอกคุณหมอว่าเป็นเล่มที่ตามหามานาน

หมอ2 : ผมเขียนหนังสือเล่มนี้เองล่ะ

ตาฉันเป็นประกายขึ้นอีกครั้ง

และทันใดนั้น ฉันก็ถูกฉุดขึ้นจากความฝันอีกครั้ง

----------------------------------------------------------------------------------

ฉันอยากรู้เหลือเกิน ฉันเป็นโรคอะไร 

หนังสือเล่มนั้นชื่อว่าอะไร

ทำไมฉันถึงอยากอ่านมันนักนะ

ฉันหลับตาลงอีกครั้ังหวังว่าฉันจะกลับไปฝันต่อ

แต่ไม่ได้แล้วล่ะ หมดเวลาของโลกในฝันแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาของอีกโลกนึง