อารมณ์ที่ติดค้าง

ฉันเศร้า!!!

แต่ไม่รู้ว่าทำไม 

ทุกๆคืน ฉันนอนไม่หลับ แต่พอหลับไปก็มีความคิด ความทรงจำมากมายที่โลดแล่นอยู่ในหัว ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปราวกับมีชีวิต 

คงเป็นสิ่งที่เรียกกันว่า "ความฝัน"

มันเหมือนจริง เหมือนจริงมากซะจน.....

ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุก ร้องเรียกให้กลับมาโลดแล่นในชีวิตที่คุณเรียกกันว่า "ชีวิตจริง"

"ฉันเศร้า"

ฉันลุกขึ้นจากเตียงด้วยความเศร้า มันเสียใจ มันหดหู่ เรื่องราวในฝันนั้นมันช่างเศร้าเหลือเกิน ฉันอยากจะร้องไห้ ฉันเสียใจ หลากอารมณ์ หลายความรู้สึกประดังประเดเข้ามา

แต่ "ฉันจำไม่ได้"

ฉันจำเรื่องในฝันไม่ได้เลย ไม่ได้แม้สักนิด จำได้แค่ความรู้สึกที่คั่งค้างอยู่

ฉันยังไม่อยากตื่น ฉันอยากนอน ฉันอยากฝันต่อ อยากรู้ถึงเรื่องราวนั้น 

"ฉันเศร้า"

เดินเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ เพื่อไปโลดแล่นในชีวิตที่คุณเรียกกันว่า "ชีวิตจริง"

กลางคืนฉันเจอเรื่องเศร้าในฝัน จำมันไม่ได้แต่รับรู้ถึงอารมณ์ กลางวันฉันเจอเรื่องเศร้าในชีวิตจริง ฉันจำได้และรับรู้ได้ทุกอารมณ์ แต่ทั้งสอง ฉันเลือกเก็บมันมาเฉพาะความเศร้า ความเสียใจ